Dromen

Net boven het vriespunt —1 graad, zegt Robert van het weerbericht, verraderlijk glad op de eerste echte vorstdag. Ik zet met de app de verwarming van de auto aan. Ondanks alle meldingen dat de server plat ligt, begint de motor toch te draaien. Pure luxe: geen ruiten krabben, geen tien minuten in een kille auto wachten tot het ijs aan de binnenkant smelt en je eindelijk zicht hebt, precies op het moment dat de zon laag en fel over de weg strijkt.

Ik besluit eerst te tanken. Het ligt op de route en met koud weer heb ik graag een volle tank. Mijn vader zei altijd: je weet nooit waar je voor komt te staan, jongen. Altijd een fles water en een deken mee in de auto. Tegenwoordig waarschijnlijk compleet onzinnig, maar het zit zó ingebakken dat ik het maar laat zoals het is.

Sinds de diefstal van mijn auto, jaren geleden, mis ik nog steeds zijn zwarte gereedschapskoffer die ik van hem had geërfd. Het voelt haast symbolisch. In goed vertrouwen had ik de aannemer de huissleutel gegeven, zodat ik niet elke keer thuis hoefde te zijn voor kleine klusjes. Kleine klusjes die uiteindelijk een halve badkamer werden, omdat die niet conform opdracht was geplaatst. Een lekkage omdat de keukenkraan—met geïntegreerde zeepdispenser—gestolen was. Dat soort dingen.

En toen was daar die tegelzetter uit Leiden, die mijn autosleutels heeft gestolen en doorverkocht. Zes weken later werd de auto teruggevonden, na een reeks roofovervallen. Bij het bergingsbedrijf mocht ik kijken. Twee assen gebroken, wielen plat, kogelgaten in de deuren. De kofferbak open, en daar lag mijn gereedschapskoffer. In het zicht, maar ik mocht hem niet meenemen. Later belde de recherche: ik kon de aanklacht beter intrekken. Dit is het soort criminelen dat vergelden zal, meneer.

En dan zie ik op een paal een sticker met de belofte van “al uw erotische dromen”.

Als ík al droom, gaat het hooguit over mijn oneindige zoektocht naar een toilet. Door lange, donkere gangen dwaal ik, steeds verder, en overal waar ik vraag, worden de toiletten maar niet gevonden. Of ze zijn bezet. Altijd bezet. Tot ik wakker schrik met hoge nood en half slaapdronken naar het toilet waggel.


Erotische dromen?

Ik ben al blij als ik ’s ochtends gewoon weer wakker word.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Anton Antipode - mijn grootvader

Barbara overpeinzingen

Kleine oma