Posts

Licht

Afbeelding
Mijn Ome Günter en Tante Rosie uit Solingen hadden een caravan “op” de Bevertalsperre. Best bijzonder omdat mijn oom en tevens Peetoom deze zelf had gebouwd. Zijn beroep was meubelmaker met zoals gebruikelijk, zijn Werkstatt aan huis. Soms ruik ik zijn blauw gestreepte schort, het hout, de brandende zaagsel oven in het midden, de gloeiende plaat en stralingswarmte. Het gierende geluid van de cirkelzaag. Ik was graag bij hem, een stuk hout, een beitel en ik mocht boten maken. De Duitse veld telefoon uit de Krieg waar ik aan draaide als mijn Tante belde dat de Kaffee mit Küchen klaar stond. Ik mocht alles van mijn Oom, hij onderbrak zijn werk en nam me mee naar de Rhein om vis te eten, verrekijker mee en we zaten dan vanuit de auto naar de passerende schepen te kijken. Hij leerde me schieten vanuit de werkplaats op de kraaien in de kersenbomen. Als er iets mis ging was het steevast Macht nix Toni, du darfst dat.  In de caravan hing een op boomschors lijkend plastic bordje met opschri...

Een andere wereld …

Afbeelding
Een week geleden liep ik met Kitty bij de heuveltjes, althans het heet Buitenschot maar zij noemt het de heuveltjes dus heb ik dat maar overgenomen. Een klein rondje langs de heuvels die bedoeld zijn om de laagfrequente tonen van opstijgende vliegtuigen te reduceren. Kort omdat een van haar honden, Bob een rasechte Roemeen, op bejaarde leeftijd traag loopt, soms even gaat liggen bij de schaduw van een verloren boompje niet meer de energie heeft grote stukken te lopen.  We hebben elkaar leren kennen tijdens een wandeling een jaar of wat geleden toen Bob probeerde Huub te berijden. Kitty schaamde zich enorm en toen ze zich verontschuldigde voor het gedrag van Bob en ik opperde dat iemand hem dat had voorgedaan want mijn Huub doet zoiets niet stond het schaamrood op haar kaken.  Bij het water aangekomen gooide ik een paar keer een bal voor Huub in het water. Op een steiger lag een jong stelletje dicht tegen elkaar. De jongen kwam naar me toe en vroeg of hij de werpstok mocht lene...

Pong

Afbeelding
Mijn moeder ging gordijnen naaien, de stof goedkoop op de markt gekocht. Kijk wat een mooie kwaliteit! Ik voelde aan de zachte velours met de toppen van mijn vingers, zacht.  We woonden twee hoog in een drie kamer appartement, gebouwd in de na-oorlogse woningbouw crisis. De dragende muren waren van gewapend beton en de tussen muren een mengsel van slak van de Hoogovens. Mocht je ooit willen klagen over zware metalen, ik weet precies waar je die kan vinden. De Hoogovens werfden personeel en hadden een groot belang in de woning verdeling voor zover ik heb onthouden. De woonkamer had een glazen pui met een fantastisch uitzicht op de Heerenduinen.  Het gezoem van haar industrie naaimachine, een oerdegelijke Pfaff klonk vanuit de achter kamer. Zo af en toe keek ik vol bewondering hoe ze dat deed. De naaimachine rook naar olie.  Mijn vader bevestigde de gordijnrail en de gordijnen werden opgehangen, nauwkeurig werd gekeken of de zoom recht was. Ik hoor het haar nog zo zeggen; z...

De wachtkamer

Vanuit de grote entree uit de jaren 70 loop ik richting polikliniek cardiologie in het Spaarne ziekenhuis locatie zuid. Mijn ouders zijn hier overleden. Een mooi laatste gesprek met mijn vader aan zijn sterfbed, de schoonheid van de dood, de puurheid en essentie. Pap, was je ooit trots op me? Ja, jongen elke dag… waarom heb je dat nooit gezegd? In ieder geval zorgde het antwoord voor een vermindering in mijn prestatiedrang.  Mijn moeder die in 2006 overleed aan darmkanker, de nachten aan haar bed, thuis op de logeerkamer met de deur open zodat ik haar ademhaling kon horen en ik zelf doodop was na een paar dagen. Het gesprek met het indicatie bureau zorg toen ik vroeg of er een nachtzuster kon komen en ik als antwoord kreeg dat ik zeker op wintersport wilde gaan in de kerstvakantie… mijn moeder stierf 1e kerstdag. Volgens de intensivisten zou het nog wel even duren dus ging ik naar huis om te douchen en wat te eten. Op de terugweg naar het ziekenhuis was het alsof er een mes in mijn...

Eitje uit de oven

Afbeelding
Een eitje uit de oven met gerookte bacon vind ik erg lekker. Het bereiden is eigenlijk heel simpel, een cupcake vorm bekleed je met de bacon en je breekt een eitje erin. De oven op 160C voorverwarmd en 18 minuten later en een klein gevecht met de cupcake vorm eet je. Wat me bij het volgende brengt … waarom zit er altijd bij één bruin scharrelei in de verpakking een kippenveer? En waarom zit er bij een bruin vrije uitloop kippenei er altijd kippenstront aan één ei? Zou er aan het einde van de verpakkingslijn een robot staan die de kippeneieren van een veertje voorziet dan wel een lekkere lik kippenstront?  En mooi toch dat we bruine eieren associëren met het vrije, C02 beperkte, boerenleven… de meeste mensen denken dat die witte schone eieren industrieel worden vervaardigd en dat ze daarom ook goedkoper zijn, wat overigens niet het geval is. De witte eieren zijn schoon, smaken goed en verpesten mijn eetlust niet als ik het klaar maak….

Leen

Afbeelding
Er komt straks een meneer op uw kamer. Alsof hij wordt aangekondigd als een artiest die zo het podium op moet. Ik zit rechtop in mijn bed, luister naar het geritsel van de gang, het zachte piepen van wielen over linoleum. Even later vult de deuropening zich met een grote, zwaarlijvige man. Zuchtend, puffend, maar met een glimlach die de hele kamer optilt. Hij ploft neer in de rechtopzitstoel tegenover mij, alsof hij daar al jaren thuishoort. “Bent u net binnengekomen?” “Ja,” zeg ik. “Maar ik was er al… ik moest even het antwoord plaatsen.” Hij knikt begrijpend, alsof dat volstrekt logisch is. “Ik doe die toeters in.” Twee minutieuze apparaatjes verdwijnen onzichtbaar in zijn oren. Routine. De zuurstofslang legt hij behendig langs zijn wangen, haakt hem achter zijn oren en schuift het slangetje onder zijn neus. Een choreografie van afhankelijkheid. Hij kijkt op. “Gaat het een beetje?” Ik knik. “Hoe oud bent u, als ik vragen mag?” “Zevenenzeventig hááálf.” Dat half komt ...

Betutteling

Afbeelding
Eigenlijk iets waar ik het nooit over heb maar me nu opvalt. Op het toilet in het ziekenhuis hangt een toiletpapier dispenser. Ultra hygiënisch natuurlijk maar gebruik van toiletpapier versus de botol tjèbok of aqua clean douche wc is erg persoonlijk. Zelf prefereer ik zo’n 4 tot 5 velletjes bij voorkeur 3 laags. 4 laags heb ik wel eens geprobeerd maar dat vind ik té en het grijze 2 laags toiletpapier dat mijn ouders vroeger kochten lijkt op schuurpapier.  Mijn neef hoorde ik een paar maanden geleden al zeggen dat de prijs van papier enorm stijgt en er binnenkort een leveringsprobleem ontstaat met toilet papier. Mijn nieuwe wc pot is besteld maar ik vraag me nu af of ik de order niet moet wijzigen en een aqua clean douche toilet met voorverwarmde toiletbril moet aanschaffen maar dat terzijde.  Er hangt een Tork dispenser met de toepasselijke naam smart One. Hoe ik het ook probeer ik krijg maar 1 velletje van mister Smart One. Wie bedenkt nu in hemelsnaam een toiletpapier dispe...